Ανακοινώσεις

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ - ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΠΟΣΓΚΑμεΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΕΟΥ ΕΚΠΥ ΤΟΥ ΕΟΠΥΥ

29/9/2014



ΠΡΟΣ:  Προϊστάμενο Γενικής Δ/νσης Υπηρεσιών 
              Σχεδιασμού Ανάπτυξης και Υγείας ΕΟΠΥΥ, κ. Βαφειάδη


ΚΟΙΝ: -ΕΣΑμεΑ


ΘΕΜΑ: «Παρατηρήσεις-επισημάνσεις ΠΟΣΓΚΑμεΑ επί του σχεδίου νέου ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ»


Κύριε Βαφειάδη,

Η καταρχήν έκπληξή μας ξεκινώντας την ανάγνωση του δημοσιοποιηθέντος σχεδίου νέου ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ, εξελίχθηκε σε οργή για το περιεχόμενο του κειμένου που πρόκειται να πάρει τη μορφή Υπουργικής Απόφασης (δηλαδή νομοθετήματος), που θα επηρεάσει τραγικά τις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων Ατόμων με Βαριές Αναπηρίες και των οικογενειών τους, ενώ παράλληλα είναι ένα κείμενο, οι διατάξεις του οποίου δε λαμβάνουν υπ΄όψιν τους βασικές  συνταγματικές και συμβατικές έννοιες, που αφορούν στην ανεμπόδιστη πρόσβαση των Ατόμων με Αναπηρία στις Δημόσιες Παροχές Υγείας και Εκπαίδευσης. 

Οι κατ΄ άρθρο βασικές παρατηρήσεις μας, έχουν ως εξής:

ΕΝΙΑΙΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

Άρθρο 2

Το εδάφιο της Ειδικής Αγωγής θα πρέπει να συμπληρωθεί ως εξής: «Ως Ειδική Αγωγή, νοούνται οι ειδικές θεραπείες για παιδιά ασφαλισμένων σε ειδικά εκπαιδευτήρια, ιδρύματα περίθαλψης, κέντρα αποθεραπείας και αποκατάστασης, κέντρα διημέρευσης και ημερήσιας φροντίδας, Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών με Αναπηρία, εργαστήρια φυσικοθεραπείας.»

Άρθρο 10

Παρ. ΙΕ. Μονάδες Ψυχικής Υγείας: Στις Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης θα πρέπει να προστεθούν και οι Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης Διαμερίσματα/Οικοτροφεία, καθόσον παρέχουν όμοιες υπηρεσίες με τις ήδη αναφερόμενες δομές.

Άρθρο 14

·Ο τίτλος στο άρθρο 14 περιορίζεται αποκλειστικά στα ενήλικα άτομα, χωρίς να δηλώνεται πρόδηλα και η δυνατότητα συμμετοχής των ανηλίκων στις ανωτέρω θεραπείες (Φυσικοθεραπείες-λογοθεραπείες-εργοθεραπείες-ψυχοθεραπείες ενηλίκων»).

·Παράγραφος Α1, 1η παρ.: «…κατ΄ εξαίρεση σε υγειονομικές μη κερδοσκοπικές δομές…». Αναφέρεται στις γονεϊκές δομές. Θα πρέπει να απαλειφθεί ο όρος «κατ΄εξαίρεση».

·Παράγραφος Α1, 4η παρ.: «Δικαιολογούνται έως δέκα (10) θεραπείες δυο φορές το χρόνο…». Θα πρέπει να διευκρινιστεί και να γίνει σαφές τι εννοεί ο συντάκτης του ΕΚΠΥ με το 10 θεραπείες 2 φορές το χρόνο. Θα πρέπει να προστεθεί και η δυνατότητα χορήγησης ιατρικής γνωμάτευσης και από ιατρούς ιδιώτες σχετικής με την πάθηση ειδικότητας συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ, δεδομένης της αδυναμίας εξυπηρέτησης των ασφαλισμένων από τα καταστήματα του ΕΟΠΥΥ και του ΕΣΥ, εξαιτίας της έλλειψης ιατρών ειδικοτήτων ψυχιατρικής, υπό την προϋπόθεση, φυσικά,  της ύπαρξης Γνωμάτευσης Αναπηρίας από τα ΚΕΠΑ.

· Παράγραφος Α1, 5η παρ., β. «…σε ΚΑΑΑ Ημερήσιας Νοσηλείας περισσότερο από έξι (6) μήνες συνολικά, δύναται να χορηγούνται τέσσερις (4) συνεδρίες…». Το έξι (6) μήνες συνολικά θα πρέπει να διευκρινιστεί, όπως επίσης θα πρέπει να απαλειφθεί και ο όρος «δύναται» και να αυξηθεί το τέσσερις (4) συνεδρίες σε οκτώ (8).

· Παράγραφος Α1, 5η παρ. δ. «…δεν θα υπερβαίνει τον αριθμό των 72 συνεδριών». Το πλήθος 4 συνεδρίες το μήνα ετησίως για τις συγκεκριμένες παθήσεις είναι ελάχιστο και θα πρέπει να απαλειφθεί και να παραμείνει το πλήθος12 συνεδρίες το μήνα ετησίως για όλους και να διορθωθεί η τελευταία πρόταση που λέει ότι: «Ο συνολικός αριθμός των συνεδριών ανά έτος για κάθε ασθενή δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τον αριθμό των 72 συνεδριών» και να διαμορφωθεί ως εξής: «Ο συνολικός αριθμός συνεδριών δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 144 συνεδρίες ανά έτος για κάθε ασθενή». Θεωρούμε ότι δεν θα έπρεπε να τίθενται τέτοιοι περιορισμοί, καθώς μπορεί να σκοπεύουν στην περικοπή των δαπανών του Οργανισμού, όμως δημιουργούν ουσιαστικό πρόβλημα στην εξέλιξη και την ανάπτυξη των ΑμεΑ που χρήζουν συνεχών θεραπειών.

· Παράγραφος Α2, 2η παρ. Καταρχάς, δεν υπάρχει παρ.Β που αναφέρεται και μάλλον εννοεί 2η παρ. Επίσης, πρέπει να απαλειφθεί το «δύναται» και τέλος η υπογραφή σχετικών συμβάσεων με τους παρόχους πρέπει να προβλεφθεί και στο άρθρο 19 «ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ», όπως επίσης και να προσδιοριστεί και ο τύπος των συμβάσεων επακριβώς. Γενικά, με τη διατύπωση της δεύτερης παραγράφου, αποκλείονται από τα Κέντρα Διημέρευσης ελαφρά και μέτρια περιστατικά, δημιουργώντας ουσιαστικά πολίτες πολλαπλών κατηγοριών και διακρίσεις μεταξύ των Ατόμων με Αναπηρία, καθώς γίνεται ρητή αναφορά σε βαριά αναπηρία. Εφόσον επικρατήσει ένας τέτοιος περιορισμός, τότε αναμένεται μεγάλος αριθμός ΑμεΑ να βρεθεί εκτός Κέντρων Διημέρευσης και με κίνδυνο να περιθωριοποιηθούν κοινωνικά, καθώς θα αναγκαστούν να παραμείνουν εντός της οικογενειακής εστίας, προκαλώντας πρόσθετα βάρη στις οικογένειές τους.

·  Παρ. Γ (ή 3 μετά από διόρθωση αρίθμησης παραγράφων: στα προγράμματα ψυχικής υγείας που αναφέρονται στην παράγραφο εντάσσονται και τα άτομα με ΔΑΦ. Θα πρέπει να προστεθεί και η δυνατότητα χορήγησης ιατρικής γνωμάτευσης και από ιατρούς ιδιώτες σχετικής με την πάθηση ειδικότητας συμβεμβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ, δεδομένης της αδυναμίας εξυπηρέτησης των ασφαλισμένων από τα καταστήματα του ΕΟΠΥΥ και του ΕΣΥ, εξαιτίας της έλλειψης ιατρών ειδικοτήτων ψυχιατρικής, υπό την προϋπόθεση φυσικά της ύπαρξης γνωμάτευσης αναπηρίας από τα ΚΕΠΑ. Θα πρέπει επίσης να προστεθεί «….και ο δείκτης νοημοσύνης άπαξ εφόσον όμως υπάρχει, καθόσον σε πολλές περιπτώσεις νοητικών αναπηριών δεν προσδιορίζεται (π.χ. σύνδρομα, αυτισμός κλπ)».

· Παράγραφος Β: Οι δύο πρώτες παράγραφοι αντιφάσκουν μεταξύ τους.

· Παρ. Γ ΚΔΗΦ: Η 2η και η 3η πρόταση έχουν σοβαρή αντίφαση μεταξύ τους ως προς το 8ωρο και τη μεταφορά από και προς το σπίτι. Θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα περίθαλψης των ως άνω αναφερόμενων μαθητών στα ΚΔΗΦ που λειτουργούν απογευματινές βάρδιες, καθόσον δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις μαθητών με βαριές αναπηρίες ή και κοινωνικοοικονομικά οικογενειακά προβλήματα, όπου οι γονείς αδυνατούν να τα φροντίσουν και να τα εξυπηρετήσουν. Θα πρέπει να γίνει τροποποίηση ως προς το χρόνο παραμονής των ΑμεΑ και τον υπολογισμό της μεταφοράς και να διορθωθεί σε: «Στο ως άνω ωράριο λειτουργίας συμπεριλαμβάνεται ο χρόνος μετακίνησης των Α.με.Α», όπως άλλωστε ίσχυε μέχρι τώρα.

Η τροποποίηση αυτή έχει διττό σκοπό, καθώς από τη μία ο μεγαλύτερος αριθμός  των ΑμεΑ (αναλόγως της πάθησης του) δεν είναι εφικτό να παρακολουθήσει θεραπευτικά και λοιπά προγράμματα επί οκταώρου βάσης κατ’ ελάχιστον και στη συνέχεια να επιστρέψει στην οικία του. Τονίζεται ότι η μεταφορά των Α.με.Α παρουσιάζει σοβαρές ιδιαιτερότητες καθόσον δεν πρόκειται για άτομα με τυπική ανάπτυξη, αλλά με σοβαρές ιδιαιτερότητες, γι’ αυτό άλλωστε για την μεταφορά τους εκτός από συνοδό σε πολλές περιπτώσεις συμμετέχει και νοσηλευτής ή ψυχολόγος. Από την άλλη, τα κόστη της περίθαλψης και μεταφοράς των Α.με.Α είναι σημαντικά και το ποσό του ημερήσιου νοσηλίου δεν επαρκή για την κάλυψη της δαπάνης αυτής, πόσο μάλλον για την εκτός ωραρίου μεταφορά των Α.με.Α, συντρέχουν φυσικά και το rebate & clawback.

· Παρ. Γ ΚΔ-ΗΦ, 2η παρ.: Γιατί είναι απαραίτητη η έκδοση δείκτη νοημοσύνης άπαξ για κινητικά και μεικτά περιστατικά; Ποια η αναγκαιότητα και η χρησιμότητά του; Γιατί μια ακόμα βάσανος για τους γονείς ΑμεΑ; Στο εδάφιο 6, γίνεται διαχωρισμός των συγγενών και των επίκτητων παθήσεων. Η περίθαλψη στα ΚΔ-ΗΦ θα πρέπει να γίνεται με βάση την κατάσταση της αναπηρίας του ατόμου και της πάθησης, ανεξαρτήτως αν αποτελεί συγγενή ή επίκτητη πάθηση. Ο διαχωρισμός αυτός οδηγεί σε διάκριση και φυσικά σε γραφειοκρατική ταλαιπωρία τόσο του ίδιου του πάσχοντος όσο και των οικείων του.

· Παρ. Γ ΚΔ-ΗΦ, 3η παρ. : Η αναλυτική ιατρική γνωμάτευση, λέει η παράγραφος αυτή, ότι απαιτείται μια φορά το χρόνο, ενώ στο άρθρο 17 λέει για 2 φορές το χρόνο. Τελικά ποιο από τα δύο ισχύει; Το μια φορά ανά έτος είναι προτιμώμενο.

·  Παρ. Γ ΚΔ-ΗΦ, 5η παρ. : Άλλο Ειδική Αγωγή και άλλο Ειδική Εκπαίδευση. Εκπαίδευση ΑμεΑ δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την υποστήριξη Φ/Θ, Λ/Θ, Ε/Θ. Άλλωστε, αυτά τα τρία είδη θεραπευτικών πράξεων, αποτελούν την Ειδική Αγωγή στο σύνολό της. Επίσης, να μας υποδείξει ο ΕΟΠΥΥ, έστω 1 ειδικό σχολείο που διαθέτει το απαραίτητο προσωπικό και οι μαθητές κάνουν το απαραίτητο πλήθος πράξεων και για τον απαραίτητο χρόνο. (Εκτενής αναφορά ακολουθεί στις παρατηρήσεις μας για το άρθρο 17 του παρόντος σχεδίου ΕΚΠΥ).

·  Παρ. Γ ΚΔ-ΗΦ, 6η παρ. 2η πρόταση: Η πρόβλεψη είναι γενική και αφηρημένη.

 Άρθρο 15

· 1η πρόταση: «….ή προς ανακούφιση από τη νοσηρή τους κατάσταση…». Χρειάζεται αλλαγή διατύπωσης. Η αναπηρία δεν αποτελεί νοσηρή κατάσταση.

· 3η παράγραφος: Ποιες είναι οι «….άλλες Υγειονομικές Επιτροπές…;». Πού αναφέρεται ο συντάκτης; Θα πρέπει να γίνει σαφής προσδιορισμός.

Άρθρο 17

· 1η παράγραφος: Στην έννοια του ημερήσιου νοσηλείου δεν περιλαμβάνεται η μεταφορά (αυτό σημαίνει επιπλέον επιβάρυνση για τους γονείς και τα Κέντρα), καθώς επίσης απαιτείται για όλες τις αναπηρίες και δείκτης νοημοσύνης άπαξ χωρίς λόγο.

· 1η παράγραφος: Όσον αφορά στην Ειδική Αγωγή, στην πρώτη παράγραφο του παρόντος άρθρου, όπως προαναφέραμε και σε σχετική μας παρατήρηση για το άρθρο 14, είναι άλλο πράγμα η Ειδική, Δημόσια, Εκπαίδευση που παρέχεται σε όλους τους πολίτες από την ελληνική πολιτεία και η οποία είναι δωρεάν και υποχρεωτική από το 2008 και για τα ΑμεΑ στη χώρα μας και στα πλαίσια της οποίας, υποστηρικτικά και για να μπορέσει να λειτουργήσει το εκπαιδευτικό κομμάτι, υποστηρίζεται από Φ/Θ, Ε/Θ, Λ/Θ και είναι άλλο πράγμα η «Ειδική Αγωγή» -κατά την ιατρική έννοια- που αφορά στις θεραπευτικές παρεμβάσεις σε κάθε ΑμεΑ με συνεδρίες Φ/Θ, Ε/Θ, Λ/Θ κ.ο.κ., προκειμένου κάθε Άτομο με Αναπηρία να καταστεί πιο λειτουργικό για την καθημερινή του διαβίωση και εξέλιξη.  Συνεπώς, ακόμα και αν στόχος του συντάκτη της παρούσας προσθήκης είναι να αποφευχθεί η διπλή χρηματοδότηση για την ίδια πράξη, γίνεται κατανοητό ότι πρακτικά πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες και δύο διαφορετικά πράγματα (Ειδική Εκπαίδευση και Ειδική Αγωγή, δύο έννοιες που στο Σ/Ν που προωθείται προς ψήφιση στη Βουλή, διαχωρίζονται αυτές οι δύο έννοιες από το πρώτο κιόλας άρθρο, το οποίο αναφέρεται στην «Ειδική Εκπαίδευση» και όχι στην «Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση», διορθώνοντας έτσι τον επί σειρά ετών εσφαλμένο όρο που είχε αποδοθεί από την Ελληνική Πολιτεία στην εκπαίδευση των Ατόμων με Αναπηρία, η οποία αντίθετα σε κάθε λογικό, εννοιολογικό και συμβατικό προσδιορισμό ήταν και παραμένει μέχρι και σήμερα ιατροκεντρική, συνεπώς και αποτυχημένη στον εκπαιδευτικό στόχο και τα μαθησιακά και μορφωτικά αποτελέσματα που επιδιώκει κάθε εκπαιδευτικό σύστημα για τους πολίτες που απευθύνεται). Ακόμα όμως και η παραδοχή ότι «στα πλαίσια της Δημόσιας Δωρεάν Εκπαίδευσης στα ΑμεΑ παρέχεται και Ειδική Αγωγή», είναι απολύτως εσφαλμένη ως παραδοχή αλλά και άκρως επικίνδυνη για τη θεραπευτική και αποκαταστασιακή αντιμετώπιση και φροντίδα που χρήζουν τα Άτομα με Αναπηρία στις ηλικίες που αφορά η Α/θμια και Β/θμια Εκπαίδευση, ηλικίες στις οποίες η θεραπευτική-αποκαταστασιακή αντιμετώπιση των Ατόμων αυτών, πρέπει να είναι έως και πολύ μεγαλύτερης έντασης, και η ένταση αυτή σε καμία περίπτωση και ούτε κατά διάνοια δεν παρέχεται μέσα από το δημόσιο σχολείο, του οποίου και ο ρόλος δεν είναι και δεν είναι στελεχωμένο ούτε καν ανεπαρκώς… Για όλους αυτούς τους λόγους, επιβάλλεται η άμεση απαλοιφή τόσο της πρώτης παραγράφου του παρόντος άρθρου, όσο και της όμοιας που αναφέρεται πιο πάνω στο άρθρο 14, οι οποίες αποτελούν κυριολεκτικά και όχι μεταφορικά «προκρούστεια κλίνη» για τα Άτομα με Αναπηρία και «κόκκινη γραμμή» για τους γονείς των Ατόμων με Αναπηρία και για το Αναπηρικό Κίνημα στο σύνολό του.

· 3η παράγραφος: Δεν υπάρχει αρίθμηση των περιπτώσεων 1α και 1β.

· 4η παράγραφος: Τελείως αόριστο. Χρειάζεται αναλυτική διατύπωση.

· 5η παράγραφος: Τελείως αόριστο, άθλιο και υποκριτικό. Μετά και από την πρόσφατη γνωμοδότηση-απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, βάσει και της κείμενης νομοθεσίας, πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα το ειδικό νοσήλειο για ΣΥΔ και ΣΑΔ, με αντίστοιχη υπογραφή σχετικών συμβάσεων με τον ΕΟΠΥΥ και αυτό θα πρέπει να προβλεφθεί και στο άρθρο 19. Αναφέρεται επίσης, ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο σύναψης συμβάσεων με ΣΥΔ και ΣΑΔ με τις υπηρεσίες των συναρμόδιων υπουργείων. Ο ΕΟΠΥΥ θα πρέπει να υπογράφει συμβάσεις με τις ΣΥΔ και ΣΑΔ, όπως άλλωστε επιτάσσει ο Ν. 3918/2011 και υλοποιήθηκε κανονιστικά με την κοινή απόφαση των αρμόδιων Υπουργών Οικονομικών, Υγείας και Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Υ.Α.Δ29α/φΘΕΣΜ./ΓΠ26275/1048/30.01.2014.  Στην ΥΑ Π3β/Φ.ΓΡΝ/Γ.Ποικ.3394 ΦΕΚ Β΄74/29.01.2014, άρθρο 3, αναφέρεται σαφώς ότι στο πλαίσιο των ΣΥΔ λαμβάνεται μέριμνα για την συνεχή ιατρική φροντίδα των φιλοξενούμενων και διαρκή φροντίδα αγωγής για την αξιοποίηση και διατήρηση στο μέγιστο δυνατό βαθμό των προσωπικών δεξιοτήτων και ικανοτήτων των φιλοξενούμενων. Επιπροσθέτως ο Συνήγορος του Πολίτη με την  υπ’αριθμ. 188042/33916/2014/27-06-2014 γνωμοδότηση του ζητά την αποκατάσταση της απόδοσης της δαπάνης νοσηλίων στις ΣΥΔ από τους ασφαλιστικούς οργανισμούς, ενώ μετά την πρόσφατη σύσκεψη του Υπουργού Υγείας και του Υφυπουργού Εργασίας κ. Κεγκέρογλου, αποφασίστηκε η άμεση νομοθετική κατοχύρωση της εφαρμογής του ειδικού νοσηλείου (σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας που προωθείται τις επόμενες ημέρες στη Βουλή), το οποίο για μεν τους ασφαλισμένους θα καταβάλλεται από τον ΕΟΠΥΥ και για τους ανασφάλιστους από τις υπηρεσίες πρόνοιας του Υπουργείου Υγείας.

· 6η παράγραφος: Επαναλαμβάνεται η 3η παράγραφος του άρθρου.

Άρθρο 19

Δεν υπάρχει πρόβλεψη για υπογραφή συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ με Φ/Θ, Ε/Θ, Λ/Θ, ΝΠΙΔ μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα, ΣΥΔ και ΣΑΔ. Θα πρέπει να προστεθούν και να τεθούν ως παράρτημα του ΕΚΠΥ οι τύποι των αντίστοιχων συμβάσεων που την τελευταία τριετία (!) επεξεργάζονται οι υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

· Το παράρτημα του ΕΚΠΥ έχει συνταχθεί βασιζόμενο και κάνοντας χρήση της ορολογίας του I.C.D-10, πλην όμως οι απαραίτητες γνωματεύσεις, πιστοποιήσεις κ.ο.κ. που εκδίδονται τόσο από τα νοσοκομεία της χώρας, όσο και από τις θεσμοθετημένες Επιτροπές ΚΕΠΑ και ΑΣΥΕ χρησιμοποιούν την ορολογία του ΚΕΒΑ. Δηλαδή, αμφισβητείται το θεσμοθετημένο ισχύον σύστημα αφενός και αφετέρου, φαίνεται ότι εφευρίσκεται ένα νέο σύστημα ταλαιπωρίας των γονέων και γενικά των δικαιούχων, το οποίο παράλληλα θα χρησιμοποιηθεί ως μια επιπλέον «προκρούστεια κλίνη» για τις παροχές από τον ΕΟΠΥΥ για τα Άτομα με Αναπηρία.

·   Παράγραφος 2Γ΄:  προσδιορίζεται ο μέγιστος αριθμός και το είδος των συνεδριών. Σε παθήσεις, όμως, όπως η ΔΕΠ-Υ, η εκλεκτική αλαλία, η διαταραχή φωνητικών μυοσπασμάτων δεν χορηγούνται πράξεις λογοθεραπείας.

· Το ανυψωτικό λεκάνης προβλέπεται μόνον για δύο παθήσεις. Γιατί όχι για όλες όσες προκαλούν κινητικά προβλήματα; (π.χ. μυϊκές δυστροφίες, κ.λπ.;).  Για τα ηλεκτρικά αμαξίδια δεν αναφέρονται οι παθήσεις και τα απαιτούμενα δικαιολογητικά. Στη σελ. 64 γίνεται αναφορά στις ειδικές θεραπείες για άτομα προσχολικής ηλικίας, ενώ γνωρίζουμε καλά  ότι οι θεραπείες αυτές μπορούν και πρέπει να τελούνται σχεδόν δια βίου!

· Σε αρκετά σημεία του ΕΚΠΥ γίνεται αναφορά στην ΑΥΕ του ΕΟΠΥΥ. Ποια είναι αυτή η ΑΥΕ; Ποια η σύνθεσή της; Ποια η λειτουργία και ο ρόλος της;

Κύριε Βαφειάδη,

Δεδομένης της μέχρι σήμερα συνεργασίας μας, η εντύπωση που έχουμε αποκομίσει είναι ότι γνωρίζετε και αντιλαμβάνεσθε τα θέματα που κατά καιρούς σας έχουμε θέσει και αφορούν στις υπηρεσίες και παροχές των Ατόμων με Βαριές Αναπηρίες και των οικογενειών τους που εκπροσωπεί η Ομοσπονδία μας.
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν θα μας διαψεύσετε και ότι θα προβείτε σε όλες τις απαραίτητες διορθώσεις, συμπληρώσεις και τροποποιήσεις, όπως τις έχουμε διατυπώσει πιο πάνω, με κυρίαρχη την «κόκκινη γραμμή» της ΠΟΣΓΚΑμεΑ για το θέμα που αφορά στη σύγχυση μεταξύ της Εκπαίδευσης ΑμεΑ και παροχών Ειδικής Αγωγής που επιχειρείται, προκειμένου να βελτιωθεί ο νέος ΕΚΠΥ.
Τέλος, εν αναμονή των παρεμβάσεών σας, ζητούμε συνάντηση εκπροσώπων της Ομοσπονδίας μας μαζί σας, προκειμένου να σας αναλύσουμε διεξοδικά και δια ζώσης το σύνολο των παρατηρήσεων και θέσεών μας και την ενημέρωσή μας επί του τελικού κειμένου του νέου ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ.

 

Για την ΠΟΣΓΚΑμεΑ,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                              Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

 

                                     ΙΩΑΝΝΗΣ ΛΥΜΒΑΙΟΣ                        ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΑΣΤΑΣ 

Επιστροφή


24/3/2017 4:06:44 μμ